زمینه و هدف: امروزه حوادث به عنوان دومین علت مرگ و میر در برخی جوامع به شمار می روند. نسبت بزرگی از حوادث مربوط به حوادث ترافیکی می باشد. این گزارش با هدف تعیین عوامل موثر در حوادث که موجب زخم و جرح می شوند در جاده های پیرامون مشهد ارایه می شود.روش بررسی: مطالعه حاضر یک مطالعه مورد شاهدی بوده است. موردها رانندگانی بودند که در جاده های اطراف شهر مشهد تصادف کرده، دچار صدمه جسمی شده بودند و شاهدها رانندگانی بودند که در مکان و زمان فوق تصادف کرده، هیچ گونه صدمه جسمی به آنها وارد نشده بود. در این مطالعه متغیرهای سن، جنس، بستن کمربند ایمنی، آتش سوزی در زمان تصادف، به تله افتادن در زمان تصادف، پرت شدن از اتومبیل در زمان تصادف، پخش موسیقی در زمان تصادف، استفاده از تلفن همراه، جهت برخورد، زمان حادثه، مصرف سیگار در زمان حادثه و مدرن بودن اتومبیل بین دو گروه مقایسه و بررسی شد.یافته ها: 90% از گروه مورد و 93% از گروه شاهد قادر یا راضی به مصاحبه بودند.16.2% و 23.4% گروه مورد و شاهد مونث بودند و توزیع مذکرها در دو گروه مورد و شاهد به ترتیب 83.8% و 76.6% بود (P>0.05). میانگین سن گروه مورد 35.3±10.5 و گروه شاهد 39.4±9.8 سال بود (P<0.001). استفاده از کمربند ایمنی به عنوان یک عامل محافظت کننده در گروه شاهد به طور معنی داری بیشتر بود (OR=0.44). آتش سوزی در زمان تصادف در گروه مورد حدود 21% بود در صورتی که این مقدار در 1.3% گروه شاهد مشاهده شد (P<0.001). به تله افتادن راننده و پرت شدن در زمان تصادف بطور معنی داری در گروه مورد بیشتر بود (P<0.002).نتیجه گیری: با توجه به نتایج بدست آمده از این مطالعه استفاده از کمربند ایمنی می تواند در کاهش اثرات تصادف نقش بسزایی داشته باشد یا از بروز زخم و جرح جلوگیری کند و آن را به حداقل برساند هم چنین کم بودن سن در زمان رانندگی می تواند یک عامل خطر مهم در تصادفات جاده ای باشد که آن را با استفاده از آموزش های رسانه های عمومی، می توان به حداقل رساند.

مقدمه و اهداف: تعیین رابطه برخی عوامل دموگرافیک و محیطی مرتبط با شرایط زندگی با بیماری اسهال حاد در کودکان مراجعه کننده به بیمارستان دکتر شیخ مشهد می باشد.روش کار: بیمارستان دکتر شیخ مشهد مرکز تخصصی اطفال در شهر مشهد می باشد. 220 مورد و 220 شاهد برای مطالعه انتخاب گردید. موارد کودکانی که طی سه روز قبل از مراجعه به بیمارستان مدفوع شل و آبکی داشتند و تشخیص پزشک مبنی بر اسهال حاد بود تعریف گردید و از میان موارد مراجعه کرده به اورژانس بیمارستان انتخاب شدند. گروه شاهد از همان جامعه موردها انتخاب شد. شاهدها در اورژانس از بیماران سوختگی، تصادفات، بیماری های حاد تنفسی، و بیماری هایی که واجد شرایط بودند انتخاب شدند. نتایج: متغیرهای شیر مصرفی تا 6 ماهگی، مصرف آنتی بیوتیک طی 15 روز گذشته، شاغل بودن مادر کودک، آشنایی مادر کودک با ORS، محل سکونت و قطعی آب طی یک هفته قبل از بیماری، از عوامل مستقلی بودند که با استفاده از مدل های رگرسیون لجستیک جداگانه رابطه معنی داری از نظر آماری با اسهال حاد در کودکان داشتند. در یک مدل رگرسیون لجستیک چندگانه رابطه بین عوامل فوق به عنوان متغیرهای مستقل و بیماری اسهال حاد مورد بررسی قرار گرفت. مصرف شیر خشک قبل از 6 ماهگی (79/5-77/1 :or=3.21, %95ci) مستاجر بودن (71/2-24/1 :or=1.83, %95ci) و شاغل بودن مادر (06/5-2/1 :or=2.48, %95ci) عوامل موثر بر اسهال حاد بودند که در مدل لجستیک چندگانه باقی ماندند و رابطه معنی دار با بیماری داشتند. نتیجه گیری: طی این مطالعه عوامل خطر محیطی مهمی شناخته شد. گروه های در معرض خطر و مادران اطفالی که کودک زیر 5 سال دارند باید از این عوامل موثر آگاه باشند تا بتوانند در جلوگیری از بروز بیماری در کودک شان اقدام کنند. جلوگیری از بروز اسهال حاد در کودکان می تواند از خسارت های مالی سنگینی که به نظام بهداشتی وارد می شود محافظت کند.

مقدمه و اهداف: بیماری های منتقله از راه آب و غذا یکی از عوامل مهم ابتلا و مرگ ومیر در سراسر جهان محسوب می شوند. این مطالعه به دنبال رخداد طغیان گاستروانتریت در فصل تابستان سال 1398 در شهرستان همدان به منظور بررسی عوامل موثر بر رخداد آن انجام شد. روش کار: این مطالعه بر اساس مراحل بررسی طغیان انجام شد. پس از تولید فرضیات بر اساس بررسی های اولیه و میدانی یک مطالعه مورد-شاهدی با 45 مورد و 45 شاهد به منظور بررسی عوامل مرتبط با رخداد این طغیان انجام شد. موارد جدید بیماری بر اساس تعریف مورد وارد مطالعه شدند. مدل رگرسیون لجستیک شرطی برای بررسی عوامل خطر بالقوه مورد استفاده قرار گرفت یافته ها: در این طغیان در مجموع 171 نفر از تاریخ 03/04/98 تا 10/04/98 تحت تاثیر قرار گرفتند. جمعیت در معرض خطر طغیان 3410 نفر بود و میزان حمله 01/5 درصد بود. درد شکم، استفراغ و تهوع به ترتیب با 8/77، 3/73 و 9/68 درصد شایع ترین علایم گزارش شده در بیماران بودند. یافته های مطالعه مورد-شاهدی نشان داد مصرف آب لوله کشی و آب چشمه یا چاه شانس ابتلا به بیماری را در مقایسه با مصرف آب جوشیده شده 63/4 و 13/4 برابر افزایش می دهد، هرچند این روابط از نظر آماری معنی دار نبودند. گروه های سنی 45-30 سال و 85-46 سال به طور معنی داری شانس ابتلا به بیماری را در مقایسه با گروه سنی 15 سال و کم تر کاهش داد. نتیجه گیری: بر اساس یافته های این بررسی رخداد طغیان با مصرف آب آلوده مرتبط بود. بنابراین پایش روزانه و منظم وضعیت آب آشامیدنی مردم بسیار مهم است و نظام سلامت باید بر این موضوع تاکید بیش تری داشته باشد.

مقدمه و اهداف: هپاتیت ویروسی از بیماری های شایع و مهم و از آسبب های اصلی مرگ ومیر و ناتوانی در جهان است. هدف از این مطالعه، بررسی طغیان هپاتیت A در شهرستان بروجرد در سال 1398 بود. روش کار: این مطالعه در قالب یک مطالعه مورد-شاهدی به منظور بررسی طغیان هپاتیت A در سال 1398 در شهرستان بروجرد، (روستای جوجه حیدر) صورت گرفت. در این مطالعه 50 نفر فرد مبتلا به هپاتیت A به عنوان مورد وارد مطالعه شدند به ازای هر مورد بیمار، دو مورد شاهد از روستای هم جوار که فاقد بیماری بودند؛ انتخاب شدند. اطلاعات از طریق پرسشنامه دموگرافیک و یافته های آزمایش های انجام شده جمع آوری شد. برای بررسی ارتباط بیماری با عوامل خطر از نسبت شانس و فاصله اطمینان 95% استفاده شد. یافته ها: در این مطالعه نسبت شانس برای عوامل خطر شستن میوه و سبزی با آبی غیر از آب لوله کشی (نسبت شانس= 2/3)، شستن ظروف با آبی غیر از آب لوله کشی (نسبت شانس= 7/3)، توالت غیر بهداشتی (نسبت شانس= 3/8)، استفاده از آب غیرلوله کشی در مواقع قطع آب لوله کشی (نسبت شانس= 4/4)، عدم اطلاع از بیماری و راه های انتقال (نسبت شانس= 8/4) و فاصله چاه آب از چاه فاضلاب کم تر از 15 متر (نسبت شانس= 1/4) ارتباط آماری معنی داری را نشان دادند. نتیجه گیری: با افزایش آگاهی افراد و بهبود وضعیت بهداشت محیط و فاضلاب روستایی می توان از رخداد طغیان های مشابه در این منطقه و مناطق مشابه پیشگیری کرد.

سابقه و هدف: ارتباط بین چاقی و خطر ابتلا به سرطان پستان در برخی مطالعات مورد تاکید قرار گرفته است. بر همین اساس در مطالعه حاضر ارتباط شاخص های انتروپومتریک با سرطان پستان بر اساس داده های فاز پذیرش (مقطعی) کوهورت طبری مورد ارزیابی قرار گرفت. مواد و روشها: در این مطالعه از دادههای فاز پذیرش(مقطعی) کوهورت طبری استفاده شده است. در این کوهورت تعداد 51 مورد سرطان پستان ثبت شده است که به عنوان گروه مورد در نظر گرفته شد. همچنین تعداد 153 نفر به صورت تصادفی از جمعیت کوهورت طبری که سابقه سرطان پستان یا سرطان دیگر را نداشتند، به عنوان گروه کنترل انتخاب شدند. آنالیز دادهها با بهرهگیری از آزمونهای تی تست مستقل، کای اسکوئر و رگرسیون لجستیک چند متغیره انجام گرفت. یافتهها: فراوانی دور کمر 88 سانتیمتر و بالاتر در گروه مورد اندکی کمتر از گروه شاهد (5/74 در برابر 2/75 درصد، 926/0=P) و فراوانی نسبت دور کمر به دور باسن بالای 85/0 در گروه مورد، کمتر از گروه شاهد (6/70 در مقابل 4/80 درصد، 144/0=P) بوده است. همچنین شانس ابتلا به سرطان پستان در جمعیت روستایی (001/0> P-: ، 28/8OR: ) بیشتر از شهری و در افراد بیسواد، کمتر از افراد با تحصیلات دانشگاهی (001/0 <, P-: 06/0OR: ) میباشد. استنتاج: نتایج نشان میدهد که این مطالعه عوامل خطر قابل ملاحظهای را مورد تایید قرار نداده است.

بروسلوز یکی از بیماری های مهم مشترک بین انسان و حیوان با گستردگی جهانی است که هم از لحاظ اقتصادی و هم بهداشت عمومی دارای اهمیت می باشد.  به طور کلی عوامل خطر بروسلوز را می توان در چهار گروه عوامل مدیریتی (اندازه گله و ...)، عوامل مربوط به حیوان (سن، جنس و ...)، عوامل مربوط به دامدار (سن دامدار و ...) و منطقه جغرافیایی (مانند شرایط آب و هوایی و ...) تقسیم نمود.  در این پژوهش ارتباط برخی از عوامل خطر بروسلوز در سطح حیوان مورد بررسی قرار گرفت.  این مطالعه به صورت مورد- شاهد بر روی گاوهای سرم مثبت (مورد) و منفی (شاهد) انجام پذیرفت.  تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری  Stata 14و روش رگرسیون لجستیک شرطی انجام پذیرفت.  از نظر روابط بین متغیرهای مستقل تحت مطالعه با آلودگی به بروسلوز مشخص گردید که آبستن بودن (OR= 0.44)، شیروار بودن (OR= 0.43) و داشتن سابقه واکسیناسیون مناسب (0.09 OR=) سبب کاهش خطر آلودگی و متولد شدن در فارم دیگر (آمدن از فارم دیگر) (OR= 2.04) و داشتن سابقه سقط (OR= 3.77) با افزایش خطر آلودگی به بروسلوز همراه است.  واکسیناسیون مناسب و به موقع و پرهیز از جا به جایی غیرضروری و ورود دام جدید برای پیش­گیری از بروز بروسلوز در دام ها توصیه می گردد.

مقدمه: شایع ترین سرطان شناخته شده در جهان که سبب مرگ ومیر گسترده در زنان می گردد، سرطان پستان می باشد. یکی از عوامل خطر کمتر شناخته شده در زنان مبتلا به سرطان پستان، هیپرانسولینمی است. از آنجایی که شناسایی عوامل خطر به پیشگیری اولیه و تشخیص زودرس سرطان پستان کمک می کند، مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط دیابت بارداری با سرطان پستان در زنان مراجعه کننده به بیمارستان های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران انجام شد. روش کار: این مطالعه مقایسه ای در سال 1396 بر روی 450 زن (150 نفر گروه مورد و 300 نفر گروه شاهد) مراجعه کننده به بیمارستان های تحت پوشش دانشگاه شهید بهشتی شهر تهران انجام گرفت. گروه مورد، زنان مبتلا به سرطان پستان بر اساس گزارش پاتولوژی و تشخیص پزشک متخصص که حداکثر یک سال از ابتلاء آنها به بیماری گذشته بود و گروه شاهد در همان مراکز، زنان مراجعه کننده به سایر درمانگاه ها بودند که به سرطان پستان مبتلا نبودند. گردآوری داده های مطالعه از طریق مصاحبه و تکمیل پرسشنامه بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 24) و آزمون های تی مستقل، کای دو، نسبت شانس و رگرسیون لجستیک انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: در این مطالعه 30 نفر (20%) از گروه مورد و 17 نفر (7/5%) از گروه شاهد سابقه دیابت بارداری داشتند. ارتباط آماری معنی داری بین سرطان پستان با دیابت بارداری (43/7-78/1، 001/0>p، 95%=CI، 64/3=OR)، شاخص توده بدنی (18/1-04/1، 001/0>p، 95%=CI، 11/1=OR) و سن (16/1-09/1، 001/0>p، 95%=CI، 13/1=OR) مشاهده شد. در زنان با سابقه دیابت بارداری، خطر ابتلاء به سرطان پستان 64/3 برابر بیشتر از سایر زنان بود (05/0>p). نتیجه گیری: دیابت بارداری می تواند یک عامل خطر جهت ابتلاء به سرطان پستان محسوب گردد. پیشنهاد می شود از دیابت بارداری به عنوان یک نشانگر زودرس برای شناسایی سرطان پستان استفاده شود.

زمینه و هدف: ویتیلیگو (Vitiligo) با تخریب کامل یا نسبی ملانوسیت های پوست در نقاط درگیر تظاهر یافته و زمینه ساز مشکلات روانی اجتماعی و نقص در کیفیت زندگی بیماران می شود. از آن جایی که نقش عوامل روحی روانی در برخی از بیماری های پوستی و اختلالات مزمن شناسایی شده است، مطالعه حاضر با هدف بررسی میزان تاثیر وقایع استرس زای زندگی در بروز بیماری ویتیلیگو انجام شد. روش بررسی: این مطالعه مورد شاهدی (گذشته نگر) در بیمارستان رازی وابسته به دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران از شهریور ماه 1399 تا اسفند ماه 1399 انجام شد. 87 نفر از بیماران ویتیلیگو دارای تشخیص قطعی زیر سه سال با 130 نفر از مبتلایان به سایر بیماری های پوستی غیرمرتبط با عوامل روان تنی به روش در دسترس انتخاب و از نظرحوادث استرس زای تجربه شده طی یک سال پیش از تشخیص بیماری مقایسه شدند. بدین منظور از پرسش نامه حوادث استرس زای زندگی (SLE) استفاده شد. سایر متغیرها شامل مشخصات دموگرافیک و وضعیت اجتماعی اقتصادی، تاریخچه پزشکی و وضعیت بیماری فعلی از پرونده پزشکی افراد استخراج و داده ها در محیط نرم افزار SPSS software, version 23 (IBM SPSS, Armonk, NY, USA) آنالیز شد. یافته ها: تجربه وقایع استرس زای زندگی با بروز بیماری ویتیلیگو با کنترل متغیرهای زمینه ای ارتباط معنادار داشت (89/1=OR، 95%=CI، 1/0=P). به ازای یک واحد افزایش در میانگین وقایع استرس زا، شانس ایجاد بیماری 89% افزایش می یافت. در بررسی انواع حوادث، افزایش در تضادهای شخصی (23/2 =OR، 00/0=P)، نگرانی های تحصیلی (94/1=OR، 00/0=P)، امنیت شغلی (28/1=OR، 03/0=P) و زندگی خانوادگی (57/1=OR، 03/0=P) به طور معنادار (95%=CI) شانس ایجاد ویتیلیگو را افزایش می داد و سایر وقایع استرس زا در دو گروه تفاوت معناداری نداشتند. نتیجه گیری: با توجه به نقش استرس به عنوان عامل زمینه ساز باید به جایگاه مداخلات روان شناختی در پیشگیری و درمان بیماری توجه نمود.

زمینه: حاملگی نابجا یکی از مشکلات شایع و مهم ترین عامل مرگ مادر در سه ماهه اول بارداری است. مطالعات انجام شده در خصوص عوامل خطر حاملگی نابجا تاکنون نتایج یکسانی نداشته است. هدف مطالعه حاضر، بررسی عوامل خطر مرتبط با حاملگی نابجا در شهر کرمانشاه است. روش ها: این مطالعه مورد- شاهدی، عوامل خطر حاملگی نابجا را در دو گروه، شامل 250 مورد حاملگی نابجا و 500 زنی که برای زایمان و یا سزارین مراجعه کرده بودند مقایسه می کند. دو گروه از نظر عوامل مرتبط با بیماری های زنان، مامایی و متغیرهای جمعیت شناختی مقایسه شدند. با استفاده از نرم افزار STATA، نسبت شانس و 95 درصد فاصله اطمینان برای هر یک از متغیرها در مدل تک متغیره و چندمتغیره محاسبه گردید. یافته ها: متغیرهای سن، بارداری بیشتر از 2 بار و زایمان مساوی و یا بیشتر از سه، سقط و حاملگی نابجای قبلی، سابقه بیماری التهابی لگن و جراحی های شکم و لگن، نازایی و درمان آن، بستن لوله و استفاده از آی یودی از لحاظ آماری با بروز حاملگی نابجا مرتبط بودند ( p<0.05 برای تمام متغیرها). در آنالیز چندمتغیره، سن، بستن لوله، جراحی های شکم و لگن، سزارین، نازایی و القا تخمک گذاری با حاملگی نابجا مرتبط بودند. نتیجه گیری: کنترل عوامل خطر حاملگی های خارج رحمی می تواند در کاهش بار ناشی از این بیماری موثر باشد. مطالعات بیشتر با حجم نمونه بالاتر از طریق ایجاد یک نظام ثبت نام می تواند به شناسایی بیشتر و دقیق تر عوامل خطری همچون سیگار و بیماری های التهابی لگن کمک نماید.